و برق ناخوش چشمم ز تب خبر می داد

و من در آینه ، تصویر خویش را دیدم

بسان تکه مقوای آبدیده ی زرد

نقاب صورتم از رنگ و خط تهی شده بود

سکوت آینه ، سنگین بود

و من ، به خواب فرورفتم

وقاب آینه از عکس من تهی گردید