گفتند : آنکه خنده به لب دارد

اما من از درخت سخن گفتم

زیرا که هر درخت به چشم من آیتی است

از معجزه ی که آدمی اش نام کرده اند

نشنیده بی گمان خبر هولناک را

من خنده ای شگفت به لب دارم

زیرا کبوتران من از آستان صبح