کوه از جا کنده شد ، لغزید و در صحرا نشست

ناله می کرد از سر سنگین او ، بالین او

گفت : چون یک روز ، خشم آورد تیپا زد به کوه

گردی از لغزیدنش برخاست چون دود از حریق

پهلوان خندید و خوفش در دل خارا نشست