به روی پنجه ی لرزان برگ بنشاند

و شب ، ز باغ خبر می دهد که زرگر ابر

نمی تراشد دیگر نگین شبنم را

که تا سپیده دمان در عروسی گل ها

و باد می گوید

که هیچ برگی بر شاخه ها نمی ماند

درخت ، جاذبه ی رقص را نمی داند