تو ، جامه دان سفر بربند

زمین ، سراسر، تاریک است

و هیچ نوری ، بازی نمی کند در آب

که انعکاسش بر طاق آسمان افتد

و رو به ساحل دیگر کن

مگر که در شب بی حاصل غریبی ها

غم تو و دانه ی اشکی به خاک بفشاند