بر چوبدست تیز درختان دوردست

از دور ، کودکان گریزان تپه ها

دنبال هم به سوی افق می شتافتند

هر یک نشانده مشعلی از اختران شب

شب را به نور مشعل خود می شکافتند

توپ سفید ماه ، میان دو دست کوه

سرگشته مانده بود