ز شرار بادها سوخت شکوفه ی بهارش

تن من درخت تر بود و پر از شکوفه ی خون

تب تند عشق سوزاند و تکاند برگ و بارش

عطشی شکفت در او که مکید سبزی اش را

چه کنم ، بهار مرده ست و دمیده سوز سرما

گل یخ ، چو شبنم صبح ، چکیده بر تن من