که اینده ات خوشتر از حال نیست

به خود گفتم ای مرد گم کرده خاک

ترا سایه ای هم به دنبال نیست

ازین غربت جاودان ، سر مپیچ

وجودی که از رفته خیری ندید

کجا انتظاری از اینده داشت