اما نمی میری به جای دوست ؟

در چشم تو ، ایا قبای مرگ

تنها و تنها بر تن همسایگان نیکوست ؟

تا کی به مرگ دوست ، آسان می خوری سوگند

گفتار او ، حق بود

از خویش پرسیدم که ایا دیدگان او

یک شب ، مرا هم چون چراغ مرده ای