از خویش پرسیدم که ایا دیدگان او

تا کی به مرگ دوست ، آسان می خوری سوگند

اما نمی میری به جای دوست ؟

گفتار او ، حق بود

یک شب ، مرا هم چون چراغ مرده ای

از سقف ، آویزان تواند دید ؟

هرگز ندانستم که این اندیشه را دریافت