رگهای صدای ساز را بگسست

با شیون شوم باد ، موزون کرد

او ، راه وصال عاشقان را بست

فانوس خیال شاعران را کشت

پیشانی جام را به خون آغشت

گنجینه ی روزهای شیرین را

در خاک غم گذشته ، مدفون کرد