آه ای سپید اندام آهو چشم

چون بوی نمناک درختان ، در شب باران

می بویم و در گیسوانت باز می جویم

می خندی و لب می گشاید آرزوی من

ای آنکه عکس ماه را بر کاسه ی زانو

برق هوس را در بلور دیدگان داری

ای آنکه دیدار تو با من در شب غربت