با خویشتم می گفتم که : امروز آسمان ، آبی است

اندام تو ، از لابلای سایه ها می تافت

چونان که در ظلمت ، سپیدی می زند مرمر

من ، چون ترا از دور می دیدم

وین آفتاب دلگشا را در افق دیدن

پاداش بی خوابی است

کنون کهخندان می نشینی روبروی من