خاک پاکی که تو را در بر داشت

از سر خاک تو بر می گشتم

آسمان ، مرثیه ای نیلی بود

دشت ، رنگ غم و خاکستر داشت

تو در اندیشه ی من ، چشمه ی جوشان بودی