در زمین ، از سهراب

قلمت را هوس بال زدن می جنباند

تو ، توانایی پرواز در اندیشه ی انسان بودی

تو ، نسب از دو پدر می بردی

در زمان ، از سیمرغ

نام نفرین شده ی پور تهمتن ، ای دوست

بر زمینت زد و کشت