و در آن ، عشق به اندازه ی پرهای صداقت آبی است

به سر انگشت نشان دادی و خندان گفتی

نرسیده به درخت

کوچه باغی است که ازخواب خدا سبزتر است

می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ

سر به در می آرد

در صمیمیت سیال فضا