گوش می دادی و می خندیدی

موج ، گلبرگ پریشان اقاقی ها را

از لب رود به غارت می برد

تو ، به خنیاگری چلچله ها در دل سقف

میوه ی کال خدا را به سرانگشت هوس

از درختان جوان می چیدی

مرگ را چون سرطانی نوزاد