وانگه از خانه برون رفتی و با سرعت باد

در بن آب روان می دیدی

ناگهان ، یک نفر از دور ، صدا زد : سهراب

تو ز جا جستی و فریاد زدی : کفشم کو ؟

زیر باران بودی

خواب آشفته ی من پایان یافت

وندر آن ظهر زلال