زیر باران بودی

ناگهان ، یک نفر از دور ، صدا زد : سهراب

تو ز جا جستی و فریاد زدی : کفشم کو ؟

وانگه از خانه برون رفتی و با سرعت باد

خواب آشفته ی من پایان یافت

وندر آن ظهر زلال

از سر خاک تو بر می گشتم