سیلی که می رفت از کران تا بیکرانه

شهر عبور آسمان از رودخانه

هر شامگاهان

سیل عظیم رهگذاران موج می زد

من خوب می دیدم که پیش از مردن روز

پیر و جوان ، مانند مورانی شتابان

با توشه هایی از هراس و حسرت خویش