پنداشتم که در شب تار اتاق من

ایینه ای است عاشق دیدار آفتاب

وینک ، بر آن سر است که از اوج آسمان

خورشید را برهنه فرود آورد در آب

آیینه ، چشمه ای است که آرام و بی خروش

می ریزد از بلندی دیوار بر زمین

وندر زلال جاری او ، اشتیاق من