باز کند ناگهان به خنده دری را

گوش تو کز سردی زمانه فسرده ست

بشنود آوای گرم منتظری را

پای نهادی به روشنایی درگاه

سایه ی تو همچو قیر گرم به در ریخت

نعره زنان کوفتی شقیقه ی در را