در کلبه ای که بر سر انبوه ماسه ها

بر ماسه های نرم طلایی چکیده ماه

پر کرده جای پای تر آفتاب را

می لرزد از هراس فرو ریختن هنوز

مردی به یاد زورق خویش است و در خیال

با ماهیان به کار در آویختن هنوز