آنجا که چشم کس نشناسد کرانه را

تور درشت خویش سراسر بگسترد

تا برکشد ز موج ، شکار شبانه را

بدرود می کند نفسی چند با زنش

زن ، گرم گرم بر دل خود می فشاردش

این شیر دل زنی است که او در شب دراز