بار اول طاق می شد بار دوم جفت

می رمید از دیدگانم خواب

می گشودم پلک های بسته را از خشم

می شمردم تیرهای سقف را با چشم

خواب ، گویی چون پرستوها

در میان تیرها می خفت

ناگهان گهواره ی بی جنبش شب را