خلق جهان هنوز نداند که کیستی

آنگاه خود به تخت نشستی ، خدا شدی

وز راه و رسم مردمی او جدا شدی

هشدار ، ای کسی که جز ابلیس نیستی

هر چند تکیه بر سر جای خدا زدی

در گوش خلق ، بانگ خوش آشنا زدی

یک شب ز تخت عرش فرو کشم ترا