یک شب ز تخت عرش فرو کشم ترا

خلق جهان هنوز نداند که کیستی

هر چند تکیه بر سر جای خدا زدی

در گوش خلق ، بانگ خوش آشنا زدی

ابلیس ، ای کشنده ی پنهانی خدا