دل را ، دل خفته را ، صدا کردم

آن را به هزار حیله وا کردم

در نقب گلوی تشنه اش جستم

سرداب سیاه سینه ی او را

دل ماهی آبهای گلگون بود

سرداب سیاه سینه ، پرخون بود

وان نقب که ره به سینه ی او داشت