خدا این دو دل را به تیغی دو سر دوخت

درین تیره شب ها که فردا ندارد

تو فانوسی و عشق تو ، سایه ی من

ازین یک ، رهایی نداد آن دگر را

طلسم است و ، با اشک نتوان زدودن

ازین تیغه ی سرد ، خون جگر را