غبار مرا گرچه دریا بشوید

من آن سنگم آن سنگ ، آن سنگ تنها

که هم آشنایم ، که هم ناشناسم

ولی زنگ غم دارد آیینه ی من

مرا سنگ خوانند و دریا نداند

که چون شیشه ، قلبی است در سینه ی من