هر شاخه ، دست خویش به سویش دراز کرد

تا بشنود راز خود از فال روشنش

در هر قدم که رفت ، درختی سلام گفت

او دست های یک یکشان را کنار زد

چون کولیان نوای غریبانه ساز کرد