غضب ، لرزه افکنده در زانوانش

چو ماری که بر دوش ضحک خفته

گره خورده زنجیر بر بازوانش

عطش ، آتش افشانده در تار و پودش

گذر کرد و از او نپرسید سعدی

که ای مرد برگشته ایام چونی ؟