که در دست خود داشت تقدیر خود را

شگفتا ! که این مرد شوریده خاطر

ز فریاد خود بافت ، زنجیر خود را

نه تقدیر او بند بر پای او زد

من آن بر ستون بسته ی شوربختم

که بازیچه ی دست بیداد خویشم