از آن شب ها که نور آبی ماه

میان مردمش می دیدم و باز

غمی تاریک بر من چیره می شد

شبی در کوچه ای دور

زمین و آسمان را رنگ می کرد

از آن مهتاب شب های بهاری

که عطر گل فضا را تنگ می کرد