باران اشک های غم آلوده

بر شیشه های پنجره می لغزید

رگبار قطره های گل اندوده

بر شیشه های دیده ی او می ریخت

می خواند و می گریست به دلتنگی

وز آنچه کرده بود ، پشیمان بود