زمین و آسمان در خواب راحت بود

دلم در سینه چون طبل تهی می کوفت

همآواز دل بی تاب ساعت بود

به سوی گنجه ی چوبین خود رفتم

که بی او پر کنم جام شرابم را

تنم از خواب خوش بیزار و دل ، بیدار