گذشتم از دل خود تا شناختم همه را

دلی که زنده به دیدار ناشناسان بود

به مرگ رو نهد کنون که ناشناسی نیست

ولی چه سود که از تازگی نشانه نماند

شناختن ، همه را کهنه کردن است ، دریغ

برای زیستن دل ، گر بهانه نماند