به یک دو روز سرانجامش آشنا بیند

ز نقش کهنه اگر لوح خود فرو شوید

به جای تازه همان نقش دیرپا بیند

جهان به دیده ی او کهنه تر ز تقدیر است

جهان تازه و تقدیر تازه می خواهد

هزار کهنه به یک تازه بر نمی گیرد