جهان به دیده ی او کهنه تر ز تقدیر است

ز نقش کهنه اگر لوح خود فرو شوید

به جای تازه همان نقش دیرپا بیند

جهان تازه و تقدیر تازه می خواهد

هزار کهنه به یک تازه بر نمی گیرد

از آنچه می طلبد ذره ای نمی کاهد