به کام باد ! کهش یرینی شراب در اوست

ز پشت پلک تو تصویر مردمک پیداست

خوش این حباب ، که نقش چراغ خواب در اوست

زبان تست که چون جان ، رسیده بر لب من

مرا به موی پریشان خویش پنهان کن

که روزگار ، سیاه است و انقلاب در اوست

مراد من ز چه پرسی به عشوه های کلام