سپیده بین که شکرخند آفتاب در اوست

تنت برهنگی ماه را به یاد آرد

که چشمه سار درخشان ماهتاب در اوست

فروغ آتش خونت ز پوست می تابد

هزار بوسه نهم بر متیبه ی بدنت

که نکته های دل انگیز صد کتاب در اوست

بدین سپاس که آغوش روشنت دریاست