کنون که می نشینی ، در قاب چشم تو

آنگه ، تو می رسیدی در هاله ی طلوع

آغوش می گشودی ، آسانتر از درخت

من در تو می غنودم ، چون موج بر زمین

نیزار کودکی

با آن ستاره هایش چون نقطه های شب

خطی در انتهای زمان است