چون سایه به رو و سر دویدن

افتاده دلم میان راهی

آخر نه به روی آن پری بود

همچون مه نو ز غم خمیدن

از عالم دل ندا شنیدن

آخر نه به روی آن پری بود

آن مه که بسوخت مشتری را