از عالم دل ندا شنیدن

آخر نه به روی آن پری بود

همچون مه نو ز غم خمیدن

چون سایه به رو و سر دویدن

آخر نه به روی آن پری بود

آن مه که بسوخت مشتری را

بشکست بتان آزری را