نم نم باران خوش است آخر به میخواران هنوز

حسرت تلخی است در کامش که از می خوشترست

مستی اش خوابی است دور از چشم بیداران هنوز

گریه ی ی مستانه اش در بزم هشیاران چرا ؟

آه این مردی که در من می خروشد کیست ، کیست ؟

رسته از بندی ، در انبوه گرفتاران هنوز

پرده را پس می زنم ، مرغابیان پر می زنند