چراغی که خط های پنهانی گونه ات را

تو چون می نشینی مرا می ربایی

تو وقتی که پیش منستی

چراغی پس چهره داری

چو رگ های برگی جوان ، می نماید

تو وقتی که پیش منستی

فروغی در اعماق شب می درخشد