در هاله ی سپید نبوت

ما ، در طنین خنده ی خود می گریستیم

ما ، در شبی که بوسه خیانت بود

سیمای مهربان و سرسبز دوست را

با آن زبان سرخ تر از شعله سوختیم

ما ، عشق را به بوسه ی نفرت فروختیم

ما ، یار را که نعره ی حق می زد