باران ، گیاه عافیت ما را

زخم عمیق خنجر خورشید

چون یادگار کهنه ای از سالیان دور

دل های سرد ما را می سوزاند

با ریزش مدامش می پوساند

ما ، ریزه خوار خوان زمین بودیم

ما ، پاره های پیکر یاران را