من اگر گامی گذارم پیش

لیکن کنون ، شامگاهان است

برکه ی آیینه ، همچون صبح رخشان است

هیچ آشوبی در اعماقش نمی روید

عکس رخسارم در آفاق زلالش باز خواهد تافت

لیک با من ، آن ضمیر خفته ی بیدار می گوید

گرچه نرگس نیستی ، اما غریقی در وجود خویش