لیک با من ، آن ضمیر خفته ی بیدار می گوید

هیچ آشوبی در اعماقش نمی روید

من اگر گامی گذارم پیش

عکس رخسارم در آفاق زلالش باز خواهد تافت

گرچه نرگس نیستی ، اما غریقی در وجود خویش

چشمه ای باید که در آیینه یا در سینه ات جوشد

چشمه ای باید که موجش عکس رویت را فرو پوشد